ترکهای سطحی ریز (پوستماری) چیست؟
این نوع از ترکخوردگی، به شبکهای تصادفی از ترکها یا شکافهای ریز در سطح بتن یا ملات اطلاق شده که ناشی از جمعشدگی لایهی سطحیِ غنی از خمیر یا ملات است. این ترکها بهندرت عمقی بیش از 3 میلیمتر داشته و بیشتر روی سطوح پرداختشده با مالهی فلزی نمایان میشوند.
چرا سطوح بتنی، دچار ترکخوردگی بسیار ریز (پوستماری) میشوند؟
ترکخوردگی بسیار ریز سطوح بتنی، هنگامی اتفاق میافتد که یک یا چند رویهی اجرای درست بتن، در هنگام بتنریزی رعایت نشود. نظیر:
- اجرای بتنی با اسلامپ بالا از طریق افزودن آب اضافی
- نحوه اجرای بتن، بهویژه در اسلامپ
- انجام عملیات پرداخت در زمانی که آبانداختگی روی سطح وجود داشته یا استفاده از ماله فلزی در فرآیند پرداخت.
- پاشیدن سیمان روی سطح بتن برای خشککردن آبانداختگی
- پرداخت زودهنگام بتن در زمانی که سطح آن خشک بهنظر میرسد
- فقدان یا تأخیر در عملآوری
- کربناتهشدن سطح بلافاصله پس از پرداخت
چگونه میتوان از ترکخوردگی بسیار ریز (پوستماری) جلوگیری کرد؟
در دستورالعمل تهیه شده توسط انجمن بتن آمریکا، برای جلوگیری از ایجاد ترک خودرگی بسیار ریز در بتن، 5 توصیه اصلی انجام شده است.
الف– بتن با اسلامپ متوسط (۷۵ تا ۱۲۵ میلیمتر) اجرا شود.
ب– بتن روی لایهای از مصالح دانهای قابلتراکم به ضخامت 75 تا ۱۰۰ میلیمتر اجرا شود تا مقداری از آب بتن جذب شده و آبانداختگی کاهش پیدا کند.
ج- شمشهها و مالههای لرزشی نباید مورد استفاده قرار گیرد؛ بهویژه در بتنهایی با اسلامپ بیش از ۷۵ میلیمتر.
د- فرآیند عملآوری بتن بلافاصله پس از اتمام پرداخت آغاز شود؛ بهویژه پس از مالهکشی.
در این مرحله نباید اجازه داد که سطح بتن بهسرعت خشک شود.
ه- در صورتی که بتن دارای خصوصیات آبانداختگی پایین بوده یا نرخ تبخیر بالا باشد، باید از خشکشدن سریع سطح با استفاده از بازدارندههای تبخیر یا سایر روشها، جلوگیری شود.
جهت مطالعه کامل این دستورالعمل به سند زیر ترجمه شده توسط واحد تحقیق، توسعه و نوآوری شرکت فهاب بتن، مراجعه نمایید.